Kuchnia rosyjska, bardzo bogata i najbardziej rozbudowana z kuchni europejskich, to złożone zagadnienie w zakresie gastronomii. Jej korzeni należy szukać na wsi, a przeniesiona do bogatych domów mieszczańskich, wzbogacona przez wpływy zachodnie — francuskie, włoskie oraz polskie, stworzyła wielką rozmaitość nie tylko znakomitych konwencjonalnych dań, jak zakąski, zupy, pieczyste, ryby i desery, ale również niezliczone ciasta i wypieki, konserwy domowe, zapasy. Na całej tej ogromnej bazie służącej wyżywieniu, powstała nadbudowa mająca na celu uświetnienie przygotowywanych dań. Trzeba powiedzieć, że jest to kuchnia najbardziej zbliżona do naszej, charakterystycznej zwłaszcza dla wschodniej części Polski.

Dziś trudno jest znaleźć czystą kuchnię "narodową", nie skażoną innymi wpływami. Francuzi przejęli bardzo dużo z kuchni włoskiej. Włosi z kolei swoją unowocześnili i zmechanizowali — tylko na głębokiej prowincji robi się jeszcze ręcznie makarony i ravioli czy inne pierożki. W całych Włoszech i poza granicami panują wszechwładnie fabryczne makarony i kluski. Węgrzy, którzy niegdyś nie uznawali innego tłuszczu poza smalcem, dziś powszechnie używają oliwy / olejów, podobne zjawisko obserwujemy i u nas. W dawnej kuchni rosyjskiej uznawano tylko masło. Były specjalne gatunki: do potraw, do smażenia, a śmietankowe do deserów i słodyczy. Dziś jest używana margaryna, oleje i oliwa.
Podajemy — w możliwie czystej formie — przepisy, niekiedy stare i bardzo stare, na takie potrawy, jakie jadało się dawno temu, nie skażone wpływami innych kuchni lub mało zmodyfikowane (aczkolwiek takie „mieszanki" są bardzo pożyteczne i często wychodzą na dobre dla samej kuchni i dla potraw). Dobrze jest poznać zasady każdej kuchni i jej specyfikę, aby wybrane dania móc wprowadzić do naszych, rodzimych zestawów.