Jak przygotować

Jest to mięso cieląt (osobniki obu płci karmione wyłącznie mlekiem w wieku 14-30 dni) i tzw. żarłaków (w wieku 1-12 miesięcy karmione mlekiem i paszą). Cielęcina jest mięsem białym, leko strawnym, nadającym się do przyrządzania potraw dietetycznych. Tuszę cielęcą dzieli się na półtusze, a te z kolei na części zasadnicze. Do najwartościowszych należy udziec (mięso bez kości), nerkówka (odpowiednik schabu wieprzowego — część tylna z nerką) i górka (przedłużenie nerkówki do części przedniej). Nadają się one do smażenia, pieczenia i duszenia. Mała łata jest przeznaczana go gotowania, duszenia i na mielenie. Karkówka cielęca nadaje się do smażenia, duszenia, gotowania i na mielenie. Mostek zazwyczaj przeznacza się do duszenia, gotowania i pieczenia. Szyja nadaje się do gotowania i duszenia, golenie — na gotowanie. Z nóżek cielęcych przyrządza się galaretki oraz potrawy gotowane. Zapieka się je także w cieście. Na galarety przeznacza się także łatę, goleń przednią i tylną oraz głowę. Z udźca i górki (schabiku) można przygotować smaczne wędzonki o delikatnym smaku. Na kiełbasy (przeważnie jako dodatek do mięsa wieprzowego) nadaje się mięso z większości elementów tuszy. Przeznaczone do wekowania potrawy gotowe przygotowuje się ze wszystkich elementów, poza głową, nóżkami i ewentualnie goleniami.