Złocisty melon
Melon uważany jest za prawdziwego arystokratę w rodzinie dyniowatych, jego jagodoksz-tałtny owoc waży od około 1 kg do 6 kg, skórka ma barwę zieloną, żółtą lub brązową. Miąższ najbardziej dojrzałych owoców ma kolor pomarańczowy. Smaczne są też te o miąższu przypominającym kolorem nasz poczciwy zwykły ogórek zielony. Jest słodki, soczysty i aromatyczny, zasobny w witaminę C, kwas foliowy, karoten, pektyny i związki mineralne. Ze względu na zawartość kwasu foliowego i znacznej ilości żelaza ceniony jest melon przez medycynę ludową, która zaleca spożywanie tego soczystego owocu przez osoby cierpiące na niedokrwistość, stwardnienie tętnic, choroby sercowo-naczyniowe, choroby wątroby i nerek. Ma melon działanie lekko przeczyszczające w przypadkach zaparcia i żylaków odbytu. Sok melona uważany jest przez ludowe lecznictwo za skuteczny środek przeciwro-baczy, stosowany też jest w przewlekłym kaszlu i bólu gardła.
Melony można jeść na surowo, sporządzać z nich kompoty, powidła, konfitury, marynaty, a z pewnych odmian jarzynę. W staropolskiej kuchni cenione były wielce konfitury z zielonego melona, zwłaszcza osuszone, którymi ozdabiano torty i mazurki. Cykatę można też sporządzać ze smażonych w cukrze skórek melona (lub kawona). W starych książkach kucharskich znajdujemy wiele przepisów na doskonały dodatek do zimnych mięs: kostki melona w occie, przyprawione jak korniszony.

Źródło: Kalendarz Domowy Babci Aliny, 1992

Napisz, co sądzisz o tym artykule...

Autor:


Treść:



Przepisz powyższy kod: