Historia pomidora
Na straganach i w sklepach obfitość różnych gatunków pomidorów, pochodzących z kraju i z zagranicy, znaczne różnice w ich cenach. Ale mało kto pamięta, że pomidory pochodzą ze Środkowej i Południowej Ameryki, gdzie były uprawiane przez Indian. Do Europy przywiezione zostały przez hiszpańskich żeglarzy w szesnastym wieku, w kuchni rozpropagowali je Hiszpanie i Włosi. I z Włoch zapewne może już z królową Boną trafiły do Polski „złote jabłka" (po włosku „pomodori", od którego to słowa wzięła się nazwa polska).

Przypisywano im właściwości takie, jak lubczykowi, stąd Francuzi zwali je , jabłkami miłości". Pomidory są bardzo zdrowe, zawierają witaminy: A, B, C, E, a także różne mikroelementy: sód, potas, wapń, żelazo, miedź, fosfor, nikiel, kobalt, magnez, mangan. Zawierają też kwas cytrynowy i jabłkowy. Ze względu na niską kaloryczność nie tuczą. Mogą być spożywane przez osoby, chore na cukrzycę, zaburzenia krążenia i nadciśnienie. W naszym kraju wyhodowano wiele odmian pomidorów, znamy setki sposobów ich przyrządzania: jemy je na surowo, dodajemy do zup, pieczeni i sosów, do kapusty i jajecznicy, faszerujemy je, przygotowujemy z nich przeciery i soki na zimę. Najsmaczniejsze i najzdrowsze są pomidory, które dojrzały na krzaku. Pomidory mają także zastosowanie w kosmetyce: sokiem wyciśniętym ze świeżego, dojrzałego pomidora pokrywamy twarz, po 20 minutach zmywamy. Ta maseczka oczyszcza, rozjaśnia skórę, również ściąga pory.

Źródło: Kalendarz Domowy Babci Aliny, 1992

Napisz, co sądzisz o tym artykule...

Autor:


Treść:



Przepisz powyższy kod: