Herbata
Herbata należy do najpopularniejszych napojów na świecie i ustępuje chyba tylko zwykłej wodzie. Pije ją, w różnych postaciach, 70—80% mieszkańców naszego globu. Spożycie herbaty szacuje się na co najmniej bilion filiżanek rocznie.
Ojczyzną herbaty jest Azja, gdzie pijano ją już przed pięciu tysiącami lat. Do połowy ubiegłego wieku monopolistą w dziedzinie produkcji i handlu herbatą były Chiny. Do Europy herbata zaczęła docierać w XVII wieku, by ją podbić w ciągu następnych dwóch stuleci, czemu sprzyjał też rozwój herbacianych plantacji w innych krajach (Indie, Cejlon, Indonezja, Rosja). Nie oparła się herbacie także i Polska. Mimo, że codziennie gości na naszych stołach, rzadko jest przyrządzana i podawana we właściwy sposób. Dobrą herbatę można uzyskać ze świeżych aromatycznych liści dobrej jakości (obecny wybór w sklepach może zaspokoić potrzeby najwybredniejszego nawet smakosza) i dobrej wody (świeża, nie chlorowana, najlepsza źródlana, miękka, wodę z kranu warto przefilt-rować i odstawić na 24 godz. by się odstała). Na szklankę wystarczy łyżeczka herbaty (mniej lub bardziej płaska zależnie od upodobań i gatunku herbaty). Zaparzać w specjalnym imbryczku lub kubku (podgrzanym przez opłukanie gorącą wodą lub na parze) wodą, gdy tylko pojawią się pierwsze symptomy wrzenia pod przykryciem. Wrzątek wlać 2—3 partiami w minimalnych odstępach. Optymalny czas zaparzania 3—5 min (zależnie od gatunku herbaty). Imbryk w trakcie zaparzania postawić w ciepłym miejscu, względnie okryć serwetką lub specjalną poduszką). W ciągu 3—5 min do naparu przechodzą z listków herbaty najcenniejsze składniki — decydujące
0 smaku, aromacie i właściwościach leczniczych. Następnie rozpuszcza się coraz więcej garbników, herbata gorzknieje i staje się mniej smaczna, a ich nadmiar nie jest dla organizmu obojętny. Należy więc po 4—5 min herbatę odcedzić (rozlać do szklanek) i pić nie zwlekając (po 10—15 min wiele traci na smaku 1 aromacie).
Źródło:
Napisz, co sądzisz o tym artykule...